خانه / اجتماعی / خیابان‌های آرام
تبلیغات

خیابان‌های آرام

خیابان‌های آرامReviewed by سامان محامی on Sep 23Rating:

خیابان‌های آرام

“خیابان‌های آرام” داستان خبرنگاری است که در یک روز کاری خود با حوادثی در سطح شهر روبه رو می‌شود.فیلمی است سیاسی در قالب طنز از اتفاقات انتخابات ۸۸ که مدتها برای اکران آن مجوز صادر نشد و در توقیف به سر میبرد. بعد از حذف کردن سکانسهایی از آن اجازه اکران صادر گردیده اما اجازه تبلیغ در سطح شهر را از آن گرفتند.مسوولان میخواهند مردم این فیلم را نبینند.

اطلاعات فیلم:

نام: خیابان های آرام
کارگردان: کمال تبریزی

بازیگران: نیکی کریمی، محمدرضا فروتن، لعیا زنگنه و رضا داود نژاد

“خیابان های آرام” پس از فیلم های “همیشه پای یک زن در میان است” (۱۳۸۶) و “پاداش” (۱۳۸۸) که دومی تا اطلاع ثانوی در محاق توقیف به سر می برد، جدیدترین ساخته کمال تبریزی است.

سخنان کمال تبریزی و دیگر عوامل فیلم “خیابان های آرام” را بخوانید تا بلکه تبلیغات دهان به دهان به دیده شدن این اثر ارزشمند کمک کند.

سلام، بالاخره فیلم «خیابان (های) آرام» پروانه نمایش گرفت و قراره بعد از «سعادت آباد» در گروه سینما آزادی اکران بشه. ولی ظاهرا قراره این فیلم هم مثل فیلم های دیگه به خاطر موضوعش مورد بی مهری رایج قرار بگیره! برای مثال، زمان صدور پروانه نمایش را طوری عقب انداختند که نوبت اکران درست مصادف بشه با ماه های محرم و صفر! و فقط هم به این امر بسنده نکردند و به تهیه کننده و پخش کننده اعلام کردند که اختصاصا برای این فیلم حق هیچگونه تبلیغی، نه در سطح شهر و نه در تلویزیون ندارید!!! و این تصمیم برای اولین بار در طول تاریخ سینمای ایران از طرف مسئولین کشور برای شرایط نمایش یک فیلم سینمایی گرفته شد! در واقع با زبان بی زبانی این نکته را اعلام کرده‌اند که ارشاد دوست ندارد مردم این فیلم را ببینند! و تا جایی که امکان دارد کاری کنند که فیلم «خیابان (های) آرام» کمترین بیننده را داشته باشد! و این از سیاست‌ها و روش‌های نوین حمایت از سینمای ایران است! ما حق هیچگونه تبلیغی برای نمایش این فیلم نداریم! مردم آهسته بیایند و فیلم را در کمترین تعداد ممکن ببینند و آهسته بروند! خدایا در این دوران پر افتخار به داد مظلومیت سینمای ایران برس!از آقای رضوی، تهیه کننده محترم نیز گله دارم! تقریبا هیچ عکس‌العمل مناسبی در برابر بلایایی که بر سر فیلم نازل می شود ندارد! هیچ اعتراضی را در برابر این موضوع منعکس نکرده است! و حتی از من خواست که اصلاحات بیشتری را نسبت به آنچه که ارشاد اعلام کرده بود انجام دهم تا خدای نکرده پلیس نیروی انتظامی هم از ما رنجیده خاطر نشود! فعلا در ساخت فیلم باید مراقب رنجش خاطر همه بود! رنجش خاطر فیلمساز اهمیتی ندارد!
کمال تبریزی

بخشی از یادداشت نیکی کریمی:
…حالا که فرصت هرگونه تبلیغ از خیابان های آرام گرفته شده فکر می کنم بهترین کمک به فیلم تبلیغ دهان به دهان آن است.بیایید به سینما برویم. فیلم را ببینیم و به دیگران هم پیشنهاد کنیم که آن را نادیده نگذارند و برای مهجور نماندنش دست به دست هم دهیم.

بخشی از یادداشت حبیب رضایی در حمایت از فیلم خیابانهای آرام ….
حالا یک نفر آمده و می خواهد از خیابانهای آرام بگوید.میخواهد درباره لحظه های آرام و ناآرام آنها حرف بزند و حکایت کند و به تعریف و تصویر بکشد در حد مقدورات.میشود مانع دیدن خیابان شد؟میشود گفت از فردا کسی به خیابانها چه آرام و چه ناآرام نگاه نکند؟”خیابانهای آرام” هم مثل خیلی از خیابانهای دیگر احتیاجی به تبلیغ ندارد.احتیاجی نیست که بگوییم “ایها الناس بروید این فیلم را ببینید”چون هنر اگر اصل باشد و اصیل مثل همین خیابانها ،مثل تاریخ، می ماند.آن کسی که دلش با اینهاست خودش سراغشان میرود و دل به دلشان میدهد و پیدایشان میکند و اصل و جعلش را جدا می کند و دومی را به باد و اولی را به یاد خواهد سپرد…تا ابد.این داستان هم شبیه آن روزیست که یک نفر به استاد بهرام بیضایی گفت :”من بودم که اجازه ندادم نمایشت اجرا شود” و جواب حیرت انگیز استاد چه مصداق از غیب آمده ای است برای این فیلم ما(نقل به مضمون) این بود که:
“نمی توانی مانع دیده شدن این مخلوق شوی،چون زاده شده و راه و یارش را خواهد یافت.همانطور که نمی توانی مانع طلوع خورشید یا رشد درختان شوی.اینها بدون اجازه من و تو،هستند و رشد می کنند و باقی خواهند ماند و دیده می شوند” و خیابانهای آرام هم همین طور…شک نکنید…همین.

یادداشت حسن معجونی
اتفاقی که برای خیابانهای آرام افتاده است شبیه اتفاقی است که برای خیلی از فیلم های غیرسفارشی تا امروز افتاده.همیشه فیلم هایی هستند که سفارشی اند و برای آنها تبلیغات زیادی می شود.اما در مقابل فیلم هایی هستند که به خاطر سفارشی نبودن نادیده گرفته می شوند.به نظرم این که خیابانهای آرام اجازه تبلیغ ندارد مهم نیست.چون مخاطب جواب فیلم های سفارشی را تا امروز داده.فیلم هایی شبیه “اخراجی ها” و… که با تمام توان تبلیغاتی جلو آمده اند به اندازه آن سر و صداها و تبلیغات و هزینه ها استقبال ندیده اند.چون مردم این موضوع را میفهمند و همیشه از کارهایی حمایت می کنند که درست و حرفه ای است.بنابراین من فکر می کنم این اتفاق برای خیابانهای آرام هم می افتد و کسانی که باید فیلم را میبینند.

یادداشت کامبوزیا پرتوی
سال پیش دو فیلم ساخته شده و هر دو امسال به نوبت اکران رسیده اند.یکی از این فیلمها برای تبلیغ آزاد است و اصلا همه مدیران دست به دست هم می دهند تا هرطور که شده فیلم دیده شود،ماشین جایزه میدهند،بلیت نیم بها به در خانه ها میبرند و … و آن یکی حتی اجازه تبلیغ هم ندارد.این خیلی ظالمانه است.این که فرصت تبلیغ از یک فیلم گرفته شود و اجازه ندهند که حرفی از آن باشد تا به فیلم ضربه بخورد و آنونیس و تیزر و پوستری نداشته باشد.این یعنی در میدان رقابت یک رقیب را کنار می زنند تا رقیب دیگر بتواند بتازد و فرصت های بهتری داشته باشد.می خواهند فیلم نادیده بماند،مهجور شود و این اتفاقیست که در سالهای گذشته برای دو سه فیلم دیگر هم افتاده . اما اینطور نمی شود.همین که مردم بدانند “خیابان های آرام”
اجازه تبلیغ ندارد خودش تبلیغ است و این خودسری ها و خودخواهی ها و ترس و نگرانی ها به جایی نمی رسد.

سامان محامی

۵۵۶

0

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشودفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*


*

رفتن به بالا